S ,7 à 8 RSCA (si SASPAS) et 6 cialis pharmacie cialis rapports de stage.

స్మృతి లయలు

11/24/2018 - 18:40

కొన్ని తమాషాలు హమేషా స్మృతి పథాన - మరపురాని మనోజ్ఞమైన సన్నివేశాలై నిలుస్తాయ్! నేను రాతి మేడ అనే చిన్న రొమాంటిక్ నవల రాయడం అట్లా జరిగింది. 1959-60 అంతా నేను కథలు - నవలలు నిర్విరామంగా రాస్తూనే వున్నాను. ఇరవై కథలు దాకా ప్రధాన పత్రికల్లోనే ప్రచురణ అయ్యేయి. తొలిమలుపు - రాయడం ఒక జీవిత కాలపు తపస్సు అయితే - రాతిమేడ రాయడం - ఒక యాదృచ్ఛికమైన మనోజ్ఞ సన్నివేశం.

11/17/2018 - 19:20

ప్రజాశక్తి నగర్ - బెజవాడ మొగల్రాజపురం గుహల ప్రాంగణంలో విస్తరిస్తున్న ‘మేధావుల’ పేట మా ఇంచిపేట నుంచి - బెజవాడ రైల్వేస్టేషన్ బ్రిజ్ (దీనిని నేను వైతరిణి అనేవాణ్ణి) దాటి కొత్తగా పెరుగుతున్న కస్తూర్బా పేట మీదుగా ప్రజాశక్తి నగర్‌కి లెఫ్ట్ రైట్ కొట్టుకుంటూ ప్రతీ శనివారం సాయంకాలం క్రమం తప్పకుండా రెండున్నర మైళ్లు పోయేవాళ్లం తమ్ముడు నేనూ...

11/10/2018 - 18:35

మెరే బీతె హుయే దిస్.. ప్యార్ పల్‌చిస్..! -కిశోర్ కుమార్ తన సొంత చిత్రం ‘దూర్ గగన్ కి చావోమ్ మే’ కోసం పాడిన ఈ పాట 1964 - గుండెలు పిండేసే తమకం, భావోద్వేగం పెనవేసి నన్ను వెంటాడుతూ వుండేది. ఈ పాట ఈ భావోద్వేగం నాకు 1959లోనే వినపడుతూ ఉండేదా? - కిషోర్ జీ, నాడే, ఏనాడో, నా కోసం - ఈ పాట పాడాడా? అనిపించేది.. మద్రాస్ నుంచి అరవై ఐదులో బెజవాడ వచ్చేశాక ఓ కిల్లీకొట్టులో నుంచి వినపడ్డదీ పాట.

11/03/2018 - 22:10

1959లో ఊతం ధొరికింది!

10/27/2018 - 22:06

ఇంగ్లీషులో ఓ సామెత ఉంధి.. ‘కమింగ్ ఈవెంట్స్ కేస్ట్ దెయర్ షాడోస్’ అని. ఆగామికంలో నాకు ఏమి రాసిపెట్టి ఉన్నదో 1959లోనే యాదృచ్ఛికంగా ద్యోతకం అయింది.

10/21/2018 - 21:32

ఇంఛిపేటలో మొదట్లో మా ఇంట్లో మంచినీటి పంపు కరెంటు రెండూ లేవు. ఆనక వచ్చాయి. పేట మొత్తానికి సరిపడా నీరు ఇవ్వగల పదహారు పంపుల ట్యాంక్ - (దానినే బావి పంపులు అనేవారు) ఉండేది. ఆఫీస్ బాయ్ కొట్టు దగ్గర మునిసిపల్ మంచి నీటి పంపు వుండేది. ఫాతిమా బీ మాకు నీళ్లు తెచ్చి పోసేది బిందెల లెక్కన.

10/13/2018 - 18:39

భారతి స్వతంత్ర స్రవంతి మొదలు బెజవాడలోని- ములుకోల, నెల్లూరు జమీన్ రైతు, ఢంకా, చిత్రగుప్త- వాహిని, ప్రజారాజ్యం, ప్రజాసేవ లాంటి పత్రికలూ - కొత్తగా వచ్చిన కమ్యూనిస్టూ డైలీ విశాలాంధ్ర దాకా - కవితలు ఖండికలు - గల్పికలు స్కెచ్‌లు ప్రచురించేవాళ్లు. ఇవైతే ఫిల్లర్స్ లాగ కూడ పనికొస్తాయని కాబోలు. ఏది ఏమైతేనేం కవిత్వమొక తీరని దాహం.. ఆంధ్రజ్యోతి మాసపత్రిక వచ్చేది.. అందులో నార్లగారు ఓ కాలం రాసేవారు.

10/06/2018 - 19:00

ఆ రోజుల్లో పాసెంజర్ రైలు ఎక్కితే చాలు.. చిడతలు కొట్టుకుంటూ గుడ్డి బిచ్చగాళ్ల పాటలు మొదలు.. ‘ఎంత దూరమో.. లేదూ చెలీ ఆ దేశమే పోదాం..’ అతడు ఆలాపన అందుకుంటాడు. ఆమె అందుకుంటుంది జవాబుగా - ‘దుఃఖము లేదా? దురాశ లేదా?’ అని.. గ్రుడ్డివాడైన చిడతల అన్న శ్రవణపేయమైన కంఠంతో శ్రుతిబద్ధంగా చిడతలు వాయిస్తూ పాట అందుకుంటాడు. ‘దుఃఖమూ లేదూ.. దాస్యమనెడి పాపమూ లేదు, చెల్లీ!

09/29/2018 - 17:47

తెలుగు నవల రెండో ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత - ఒక రాజ్యమే ఏలింది. మొదట్లో ఆఖ్యాయిక అన్నారు. కాదంబరి అనుకోమన్నారు. పింగళి సూరన్న గారి కళాపూర్ణోదయమే - తొలి నవల అన్నారు. ఆయన మన తొలి తెలుగు నోవెలిస్ట్ అన్నారు. కానీ అందరికీ తెలుసు - నోవెల్ అన్న మాటే మనము ఫ్రెంచి భాష నుంచి అరుపు తెచ్చుకున్నాం - ‘నవల’ అని అనువాదం చేసుకున్నాము.

09/22/2018 - 18:46

ఏదైనా పడ్డప్పుడు కష్టమే కావొచ్చును కాని - వయసు మళ్లినాక బాల్య స్మృతులు నెమరు వేసుకుంటూ వుంటే భలేగా ఉంటుంది. ‘సరంగు’ తాతయ్య గుర్తొస్తున్నాడు. 1948 నాటి సంగతి. వైజాగ్ పోర్ట్ సహజ రేవు పట్నం అని సోషల్ పుస్తకం చెబుతుంది. నాటికి ఔటర్ హార్బర్‌లో దూరంగా పెద్ద ఓడలు ఆగితే, చిన్నచిన్న పడవలు పోయి సరుకులు దించి ఒడ్డుకు చేర్చేవి. ఈ పడవల్ని నడిపేది ‘సరంగు’లు. ఎక్కువగా మత్స్యకారులదే సరంగులలో డామినేషన్.

Pages